Dom Sekwoja

Dzięki stałej opiece lekarza geriatry i nadzoru pielęgniarskiego seniorzy czują się u nas bezpiecznie jak we własnym domu. Mieszkańcy Sekwoi objęci są opieką dietetyka, dzięki czemu otrzymują każdego dnia pięć posiłków dostosowanych do własnych potrzeb i upodobań. Nasi podopieczni objęci są całodobową opieką, wsparciem psychologicznym i terapią zajęciową co gwarantuje, że w Domu Seniora Sekwoja nie będą się nudzić.

Infekcje u seniorów-dlaczego aż tak niebezpieczne?

Infekcje groźne dla seniora
Seniorzy zwykle mają organizm osłabiony, spada produkcja ciał odpornościowych, a przybywa wolnych rodników niszczących organy wewnętrzne, zwłaszcza układ krążenia i oddechowy.

Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie płuc. Po 65 roku życia najczęstszą przyczyną zapalenia płuc jest bakteria Streptococcus pneumoniae. U osób starszych choroba ta przebiega inaczej niż u młodych – często nie daje wyraźnych objawów, np. nie występuje gorączka. Towarzyszący chorobie kaszel nie musi być męczący i łatwo go zlekceważyć. Podobnie jest z kolejnym objawem zapalenia płuc, czyli osłabieniem – osoby starsze, nawet zdrowe, często je odczuwają. Może więc minąć sporo czasu, nim choroba zostanie zdiagnozowana. Badanie RTG nie pozostawia złudzeń – ujawnia nacieki zapalne w miąższu płucnym.
Zapalenie płuc zwykle leczy się antybiotykami – niestety wiele szczepów (istnieją szczepy wielooporne wymagające podawania kilku antybiotyków jednocześnie) Streptococcus pneumoniae jest na nie odpornych. Oprócz tego choremu podaje się leki wykrztuśne.

WAŻNE! W przypadku osób starszych często kurację trzeba prowadzić w szpitalu, bo konieczne jest podawanie tlenu.

Jeśli chory leczy się w domu, trzeba pomóc mu szybciej wrócić do zdrowia.
ZBIJAJ GORACZKĘ – ustal z lekarzem prowadzącym, w jakich przypadkach należy podać choremu lek przeciwgorączkowy. Ważny jest także wybór preparatu, w zależności od tego, na jakie schorzenia cierpi pacjent (np. osoby z chorą wątrobą powinny unikać paracetamolu, astmatycy- ibuprofenu, a cierpiący na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy – kwasu acetylosalicylowego, czyli aspiryny). Pamiętaj, ze gorączkę możesz szybciej obniżyć, jeśli oprócz leku zastosujesz chłodne (ale nie zimne!) okłady na czoło, okolice pachwin oraz kark.
NAWILŻAJ – chory, który miewa kłopoty z oddychaniem, ma zwykle wysuszone wargi i błony śluzowe jamy ustnej. Warto więc co 1-2 godziny smarować mu usta wazeliną i podawać chłodne napoje (rozcieńczone soki owocowe, wodę, napary ziołowe). To nie tylko nawilży śluzówki, ale także rozrzedzi wydzielinę zalegającą w płucach i ułatwi jej odksztuszanie.
ZADBAJ O DOBRY KLIMAT – najlepiej, by w pokoju chorego temperatura wynosiła 18-20 C i powietrze było dość wilgotne. Porozwieszaj mokre ręczniki na grzejnikach lub użyj nawilżacza powietrza. Często wietrz pokój!
OKLEPUJ PLECY – rób to kilka razy dziennie dłonią ułożoną w łódeczkę. Uderzenia powinny być dosyć mocne, energiczne. Najlepiej, żeby podczas takiego zabiegu chory położył się z głowa nieco niżej niż reszta ciała.
UŁÓŻ PODUSZKI – chory może mieć duszności. Aby ich uniknąć podłóż mu pod plecy poduszki tak, by przebywał w łóżku w pozycji półsiedzącej.
OBSERWUJ CHOREGO – jeśli lekarz podjął decyzję o tym, że pacjent może być leczony w domu, to znaczy, że choroba nie jest bardzo rozwinięta i rokowania są bardzo dobre. Nie możesz jednak tracić czujności – jeżeli chory miewa duszności najlepiej by ktoś zawsze był w pobliżu, także w nocy. Pamiętaj, że zapalenia układu oddechowego miewają „nagłe zwroty akcji”, dlatego do momentu całkowitego wyleczenia zachowaj szczególną czujność.
POPROŚ O POMOC PIELĘGNIARKE – jeśli masz kłopot z oklepywaniem czy masowaniem lezącej osoby.
WAŻNE! Zadbaj o to, by twój podopieczny uniknął w przyszłości podobnych infekcji. Jeśli pali, nakłoń go do zerwania z nałogiem, bo papierosy osłabiają układ oddechowy. Pilnuj by regularnie jadał wartościowe posiłki, bogate miedzy innymi w cynk (kiełki pszenicy, otręby) i witaminę C (natka pietruszki, papryka).

Warto się zaszczepić

Przede wszystkim przeciw pneumokokom. Szczepionka zabezpiecza przed bakteriami najczęściej wywołującymi zapalenie płuc. Powinny dostać ja także osoby młodsze cierpiące z powodu przewlekłych chorób wątroby, układu krążenia czy nerek, a także np. cukrzycy. Senior powinien też, co roku, szczepić się przeciw grypie, bo jej częstym powikłaniem jest zapalenia płuc.

Dlaczego starsi ludzie szybko marzną?

Powodów jest wiele. Z wiekiem zmniejsza się zdolność organizmu do wywoływania dreszczy, czyli szybkiego wytwarzania ciepła. Sytuację pogarsza niedomaganie układu krążenia. Utracie ciepła z organizmu sprzyja zaś pozostawanie w bezruchu (lub unieruchomienie w łóżku czy fotelu), niedożywienie oraz nadużywanie leków uspokajających. Osoba, której organizm utracił zbyt dużo ciepła jest półświadoma, ma nieskoordynowane ruchy, z trudem utrzymuje równowagę, nie może się skoncentrować i z trudem mówi. Zwykle udziela nieskładnych odpowiedzi, może mieć spowolniony oddech i słabe tętno. Do takiej sytuacji może dojść nawet w domu, np. w niedogrzanym pokoju, gdzie temperatura nie przekracza 16-17 stopni. Domowej hipotermii można zapobiegać prostymi metodami. Temperatura w pokoju nie powinna być niższa niż 20-22 stopni. Osoba, która ma problemy z poruszaniem się, powinna ubierać się na tzw. Cebulkę, by ubraniem regulować ciepłotę ciała. Gdy senior porusza się na wózku lub godzinami siedzi w fotelu, w zasięgu ręki powinien mieć koc i termos z gorącym piciem. Jeżeli senior mieszka sam, wpiszmy do swojego kalendarza, jeśli nie codzienną wizytę, to przynajmniej codzienny telefon, by sprawdzić, w jakiej formie znajduje się nasz podopieczny. Zwracajmy uwagę na precyzję, z jaką odpowiada na pytania i nie uspokajajmy sumienia odpowiedzią: nic nie potrzebują, mam wszystko.